Esenyurt Köyünün konuştuğu şive Erzurum ağzından daha çok Kars’a daha yakındır. Zaten coğrafi olarakta Artvin-Ardahan-Kars üçgeninde kaldığı için bu üç kuşağın harmanlandığı ortak bir şive kullanılır. Erzurum-Merkez ve civarında kullanılan şivede biraz daha "e" ve "i" karakterleri ağırlıklı iken köyümüz ve civarında kullanılan şivede ise “ı” ve  "a" karakteri daha yoğun kullanılır.

   Bir örnek vermek gerekirse; Erzurum' daki bir dadaş:
      -''Ula Gelirmisen''
   Derken bir köylümüz bu cümleyi şu şekilde kurar:
      -''Ula Galermısın''

   Bir Erzurum türküsünün sözleri ile sizleri başbaşa bırakıyoruz.

SENİ ELE SEVİREMKİ

Seni ele sevirem ki...
Diyersen ki niye ?
Ne bilim, işte ele.

Seni görende bir hoş olir; ölir,ölir,ölirem.
Ahşam olir.Davar,nahır,mal gelir,
Komlar ahorlar dolir.
Sayirem sayirem biri eksik.Bir daha sayirem
Bir de bahirem sen yoksan.Üzilirem.
Diyersen ki niye? Ne bilim işte ele.

Yassi olir.Sekide eymek yiyecağam,
Civili,lavaşı dürüm edirem.Kitlirem.
Yudamirem.Sen ahlıma gelirsen.
Boğazıma düğümlenir.
Gene diyirsen ki niye? Bennam işte ele

Anam örtüleri serir.Yatağağam.
Mahcuplaniram.
O da gidir külli beçara galiram.
Uyuyacağam uyuyamirem.
Gözlerim süzlir,gafam garişir.
Yüreğim sıhişir,yatamiram.
Gene diyersen ki niye?
Bilmir misen işte ele.

Guşluğa doğru dalirem.
Hayel,hülya görirem.
Sanki yanymdasan.
Sevinir,sevinir,bir hoş olirem.
Bir de ayiliram ki yasdığa sarılmışam.
Diyacahsın ki niye? Aman..işte ele.

Sabah olir.Horozlar ötir.Gün doğir.
Gahirem.Bi cigara yahiram.
Tayuhlara,culuhlara yem verirem.
Culuhları dutir,dutir öpirem.
Onnarı bile sene benzedirem.
Sahın deme niye? Ne bilim, işte ele.

Ay gibi gelir,gün gibi gidirsen.
Hep ömrümden götürirsen.
Beni yiyir,yiyir bitirirsen.
Seni nasıl sevdiğimi bilirsen.
Diyirsen ki niye? Bilirsen işte ele.

Babam beni gapıya,bacıya koymir diyirsen.
Eyi hat yiyirsen.
Evde dururduğun yoh.
Goni gomşiya,ezen-bibingile niye gidirsen?
Dayıngilde,emmingilde ne işin var?
......sevirem,çıh cama tırhıca yüzün görim.
Sahın deme niye? işte ele.